Konfiguracja automatycznej transkrypcji mowy
Gabor Karsay
gabor.karsay@gmx.at

# Konfiguracja automatycznego rozpoznawania mowy

Parlatype nie zawiera modelu języka wymaganego do rozpoznawania mowy. Należy go pobrać. Dostępny jest pomagający w tym asystent.

Asystenta można uruchomić z okna Preferencje, karty Rozpoznawanie mowy lub, jeśli nie ma jeszcze konfiguracji, z głównego menu Automatyczna transkrypcja.

Użytkownik zostanie poproszony o pobranie modelu mowy. Używany mechanizm rozpoznawania mowy to CMU Sphinx. Można pobrać modele odpowiednie dla mechanizmu CMU Sphinx na przykład z repozytorium SourceForge projektu CMU Sphinx. Są w nim modele dla wielu najczęściej używanych języków.

Jeśli model jest skompresowany, to należy go zdekompresować do katalogu, w którym może zostać. Parlatype nie przechowuje wewnętrznej kopii modelu.

Zwykle asystent znajdzie wszystkie wymagane pliki i należy tylko nadać tej konfiguracji nazwę. Można mieć kilka konfiguracji, np. dla różnych języków.

Jeśli asystent nie znajdzie wszystkich składników lub znajdzie więcej niż potrzebuje, to zapyta użytkownika o podanie ich położenia lub wybór między znalezionymi. Następna sekcja wyjaśnia te składniki.

# Modele

Model składa się z tak zwanego modelu akustycznego, modelu języka i słownika:

## Model akustyczny

Składa się z kilku plików, zwykle w oddzielnych katalogach: feat.params, mdef, means i kilka innych.

## Model języka

Parlatype wymaga binarnego modelu języka. Jest to jeden plik o rozszerzeniu .lm.bin. Modele mogą mieć kilka modeli języków. Zwykle jest dostępny jeden dla wysokiej jakości i jeden dla niskiej jakości nagrań. Typowe nagrania niskiej jakości są z telefonów i mają częstotliwość próbkowania 8000 Hz. Te modele języków zwykle zawierają słowo phone, 8k lub podobne w nazwie pliku.

## Słownik

Słowniki mają rozszerzenie .dict lub .dic.

Wszystkie te elementy powinny być gdzieś w wybranym katalogu. Nie ma znaczenia, czy są w podkatalogach ani jakie mają nazwy.