SEMGET(2)

NAZWA
semget - pobranie identyfikatora zestawu semaforów Systemu V

SKŁADNIA
#include <sys/types.h>
#include <sys/ipc.h>
#include <sys/sem.h>

int semget(key_t key, int nsems, int semflg);

OPIS
Wywołanie systemowe semget() zwraca identyfikator zestawu semaforów Systemu V skojarzonego z parametrem key. Nowy zestaw składający się z nsems semaforów zostanie utworzony, jeśli parametr key będzie mieć wartość IPC_PRIVATE lub gdy zestaw semaforów skojarzony z key nie istnieje, a w parametrze semflg zostanie przekazany znacznik IPC_CREAT.

Jeśli w parametrze semflg podano zarówno IPC_CREAT, jak i IPC_EXCL oraz już istnieje zestaw semaforów o kluczu key, to semget() kończy się błędem, ustawiając errno na wartość EEXIST. (Działa to analogicznie do O_CREAT | O_EXCL w open(2)).

Podczas tworzenia 9 najmniej znaczących bitów argumentu semflg określa prawa dostępu do zestawu semaforów (dla właściciela, grupy i innych). Bity te mają ten sam format i takie samo znaczenie, jak parametr mode wywołania open(2) (prawa uruchamiania nie są istotne dla semaforów, natomiast prawa zapisu oznaczają możliwość zmiany wartości semaforów).

Podczas tworzenia nowego zestawu semaforów semget() inicjuje związaną z zestawem semaforów strukturę semid_ds (patrz semctl(2)) w następujący sposób:

    sem_perm.cuid i sem_perm.uid przyjmują wartość efektywnego identyfikatora właściciela procesu wywołującego.

    sem_perm.cgid i sem_perm.gid przyjmują wartość efektywnego identyfikatora grupy procesu wywołującego.

    9 najmniej znaczących bitów pola sem_perm.mode jest kopiowanych z 9 najmniej znaczących bitów semflg.

    sem_nsems jest ustawiane na wartość nsems.

    sem_otime przyjmie wartość 0.

    sem_ctime przypisywany jest bieżący czas.

Parametr nsems może mieć wartość 0 (nie jest brany pod uwagę), jeśli nie będzie tworzony zestaw semaforów. W przeciwnym przypadku parametr nsems musi być większy od 0 i mniejszy lub równy maksymalnej liczbie semaforów w zestawie (SEMMSL).

Jeżeli zestaw semaforów już istnieje, to weryfikowane są uprawnienia.

WARTOŚĆ ZWRACANA
W przypadku pomyślnego zakończenia, funkcja zwraca identyfikator zestawu semaforów (liczbę nieujemną), a w przeciwnym przypadku zwraca -1 i przypisuje zmiennej errno stosowną wartość.

BŁĘDY
W przypadku niepowodzenia, zmiennej errno zostanie przypisana jedna z następujących wartości:

EACCES
    Zestaw semaforów identyfikowany kluczem key istnieje, ale proces wywołujący ani nie ma praw dostępu do niego, ani nie ma ustawionego atrybutu CAP_IPC_OWNER.

EEXIST
    IPC_CREAT i IPC_EXCL określono w semflg, lecz zestaw semaforów dla key już istnieje.

EINVAL
    nsems jest mniejsze niż 0 lub większe niż ograniczenie liczby semaforów w zestawie (SEMMSL)

EINVAL
    Zestaw semaforów, do którego odnosi się key już istnieje, lecz nsems jest większe niż liczba semaforów w tym zestawie.

ENOENT
    Nie ma zestawu semaforów o identyfikatorze key i znacznik IPC_CREAT nie został przekazany w parametrze semflg.

ENOMEM
    Zestaw semaforów powinien zostać utworzony, ale w systemie brak jest pamięci na utworzenie nowej struktury danych.

ENOSPC
    Nastąpiła próba przekroczenia ograniczenia liczby zestawów (SEMMNI) lub łącznej liczby semaforów w systemie (SEMMNS).

ZGODNE Z
SVr4, POSIX.1-2001.

UWAGI
Dołączenie <sys/types.h> i <sys/ipc.h> nie jest wymagane na Linuksie ani przez żadną z wersji POSIX. Jednak niektóre stare implementacje wymagają dołączenia tych plików nagłówkowych, SVID również dokumentuje ich dołączenie. Aplikacje które mają być przenośne na tego typu stare systemy mogą wymagać dołączenia omawianych plików nagłówkowych.

IPC_PRIVATE nie jest znacznikiem, ale szczególną wartością typu key_t. Jeśli wartość ta zostanie użyta jako parametr key, to system uwzględni jedynie 9 najniższych bitów parametru msgflg i (w razie powodzenia) utworzy nowy zestaw semaforów.

  Inicjowanie semaforów
Wartości semaforów w nowo utworzonym zestawie są nieokreślone (POSIX.1-2001 jasno o tym mówi, choć POSIX.1-2008 określa, że przyszła wersja tego standardu może wymagać implementacji inicjującej semafory z wartością 0). Mimo że Linux, tak jak i wiele innych implementacji, nadaje im wartość początkową równą 0, to przenośne aplikacje nie powinny zależeć od tego zachowania i zamiast tego powinny wyraźnie inicjować semafory żądanymi wartościami.

Aby zainicjować semafory, należy na zestawie semaforów użyć operacji SETVAL lub SETALL wywołania semctl(2). W sytuacji gdy wiele procesów nie wie, który pierwszy zainicjuje zestaw semaforów, to aby uniknąć sytuacji wyścigu, można sprawdzić, czy pole sem_otime powiązanej struktury danych zwracanej przez operację IPC_STAT wywołania semctl(2) ma wartość niezerową.

  Limity semaforów
Wywołania semget() dotyczą następujące ograniczenia zasobów związanych z zestawami semaforów:

SEMMNI
    Limit liczby zestawów semaforów w systemie. W systemach Linux przed wersją 3.19 domyślna wartość tego limitu wynosiła 128. Od Linuksa 3.19 jest to 32 000. Pod Linuksem to ograniczenie można odczytać i zmienić, używając czwartego pola pliku /proc/sys/kernel/sem).

SEMMSL
    Maksymalna liczba semaforów dla danego ID semafora. W systemach Linux przed wersją 3.19 domyślna wartość tego limitu wynosiła 250. Od Linuksa 3.19 jest to 32 000. Pod Linuksem to ograniczenie można odczytać i zmienić, używając pierwszego pola pliku /proc/sys/kernel/sem).

SEMMNS
    Limit liczby semaforów w systemie: wartość zależna od lokalnych ustawień (pod Linuksem to ograniczenie można odczytać i zmienić, używając drugiego pola pliku /proc/sys/kernel/sem). Proszę zauważyć, że systemowa liczba semaforów jest również ograniczona przez iloczyn SEMMSL i SEMMNI.

USTERKI
Nazwa IPC_PRIVATE prawdopodobnie nie jest najszczęśliwsza. IPC_NEW w sposób bardziej przejrzysty odzwierciedlałoby rolę tej wartości.

ZOBACZ TAKŻE
semctl(2), semop(2), ftok(3), capabilities(7), sem_overview(7), svipc(7)

O STRONIE
Angielska wersja tej strony pochodzi z wydania 4.07 projektu Linux man-pages. Opis projektu, informacje dotyczące zgłaszania błędów, oraz najnowszą wersję oryginału można znaleźć pod adresem https://www.kernel.org/doc/man-pages/.

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika man są: Rafał Lewczuk (PTM) <R.Lewczuk@elka.pw.edu.p>, Andrzej Krzysztofowicz (PTM) <ankry@mif.pg.gda.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>.

Polskie tłumaczenie jest częścią projektu manpages-pl; uwagi, pomoc, zgłaszanie błędów na stronie http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/. Jest zgodne z wersją 4.07 oryginału.