### 2.2.4 Τετραδιάστατος γράφος.

plotfunc αναπαριστά μια μιγαδική παράσταση E (τέτοια ώστε η re(E) δεν ταυτίζεται με το 0 στο πλέγμα διακριτοποίησης) με την επιφάνεια z=abs(E), όπου arg(E) ορίζει το χρώμα του ουράνιου τόξου. Αυτό δίνει έναν εύκολο τρόπο να βλέπουμε τα σημεία που έχουν το ίδιο όρισμα ( arg(z)). Σημειώσατε ότι εάν re(E)==0 στο πλέγμα διακριτοποίησης, τότε είναι η επιφάνεια z=E/i που αναπαρίσταται με τα χρώματα του ουράνιου τόξου (βλέπε 2.2.3).
Το πρώτο όρισμα της plotfunc είναι E, ενώ τα υπόλοιπα ορίσματα είναι ίδια με εκείνα του πραγματικού τρισδιάστατου γράφου (βλέπε 2.2.2).
Είσοδος :

plotfunc((x+i*y)`^`2,[x,y])

Έξοδος :

Ένας 3D γράφος της z=abs((x+i*y)`^`2 με το ίδιο χρώμα για τα σημεία που έχουν το ίδιο όρισμα

Είσοδος :

plotfunc((x+i*y)`^`2x,[x,y], display=filled)

Έξοδος :

Η ίδια επιφάνεια αλλά γεμισμένη

Μπορούμε να ορίσουμε το πεδίο τιμών του x και του y καθώς επίσης και τον αριθμό των σημείων διακριτοποίησης.
Είσοδος :

plotfunc((x+i*y)`^`2,[x=-1..1,y=-2..2], nstep=900,display=filled)

Έξοδος :

Το καθορισμένο μέρος της επιφάνειας, με x μεταξύ -1 και 1,
με y μεταξύ -2 και 2 και με 900 σημεία