Contido

# Funcións de matriz

Esta categoría contén as funcións de matriz.

## Que é unha matriz?

Unha matriz é un intervalo de celas conectadas nunha folla que contén os valores. Un intervalo cadrado de tres filas e tres columnas é unha matriz 3 x 3:

| A | B | C | D | E
1 | 7 | 31 | 33
2 | 95 | 17 | 2
3 | 5 | 10 | 50
4

A matriz menor posíbel é unha matriz de 1 x 2 ou de 2 x 1 con dúas celas adxacentes.

## Que é unha fórmula de matriz?

Unha fórmula en que os valores individuais dun conxunto de células son avaliadas se refire como unha fórmula de matriz. A diferenza entre unha fórmula de matriz e outras fórmulas que é a fórmula de matriz manexa varios valores, á vez, no canto de só unha.

Non só pode un proceso fórmula de matriz varios valores, pero tamén pode volver varios valores. Os resultados dunha fórmula de matriz é tamén unha matriz.

Para multiplicar por 10 os valores das células individuais na matriz de arriba, non é preciso aplicar unha fórmula a cada cela ou valor individual. Pola contra, só precisa usar unha única fórmula de matriz. Seleccione un intervalo de 3 x 3 celas noutra parte da folla de cálculo, introduza a fórmula =10*A1: C3 e confirme esta entrada a través da combinación de teclas Orde Ctrl + Maiús + Intro. O resultado é unha matriz de 3 x 3 na que os valores individuais do intervalo de celas (A1: C3) son multiplicados por un factor de 10.

Ademais de multiplicación, tamén se pode usar outros operadores no intervalo de referencia (unha matriz). Co US Calc do LibreOffice, pode engadir (+), restar (-), multiplicación (*), división (/), expoñentes de uso (^), concatenación (&), e as comparacións (=, <>, <,> , <=,> =). Os operadores poden ser usados en cada valor individual no intervalo de celas e devolver o resultado como unha matriz, a fórmula de matriz foi inserido.

Os operadores de comparación nunha fórmula de matriz tratan as celas baleiras da mesma maneira que nunha fórmula normal, é dicir, ou como cero ou como unha cadea baleira. Por exemplo, se as celas A1 e A2 están baleiras, ambas as fórmulas de matriz {=A1:A2=""} e { =A1:A2=0} devolven unha matriz de celas de 1 columna e 2 filas que conteñen VERDADEIRO.

### Cando usar fórmulas de matriz?

Use fórmulas de matriz, se ten que repetir cálculos usando diferentes valores. Se decide cambiar o método de cálculo máis tarde, só ten que actualizar a fórmula de matriz. Para engadir unha fórmula de matriz, seleccione todo o intervalo de matriz e, a continuación, facer o cambio necesario para a fórmula de matriz .

As fórmulas de matriz son tamén unha economía de espazo opción cando varios valores deben ser calculados, xa que eles non son moi memoria intensiva. Ademais, as matrices son unha ferramenta esencial para a realización de cálculos complexos, porque pode ter varios rangos de celas incluídos nos seus cálculos. $ [Officename] ten diferentes funcións matemáticas para matrices, como a función MMULT para multiplicar dúas matrices ou a función SUMPRODUCT para o cálculo dos produtos escalares de dúas matrices.

## Usando fórmulas de matriz en LibreOffice Calc

### Intersección implícita de fórmulas de matriz

Tamén se pode crear unha fórmula «normal» na que o intervalo de referencia, como os parámetros, indique unha fórmula de matriz. Esta fórmula de matriz coñécese tamén como «intersección implícita» de fórmula de matriz. O resultado obtense da intersección do intervalo de referencia coas filas ou columnas nas que se atopa a fórmula. De non haber intersección, ou se o intervalo da intersección abrangue varias filas ou columnas aparece unha mensaxe de erro #VALOR!. O exemplo seguinte ilustra este concepto:

Na táboa anterior, coloque a fórmula de matriz en D1:

{=A1:A3 + 100}

As celas D1, D2, D3 teñen os valores de 107, 195, 105 respectivamente.

Insira a fórmula de abaixo en E2 pero non a introduza como fórmula de matriz.

=A1:A3 + 100

As celas E1 e E3 están baleiras, a cela E2 ten o valor de 195. Esta é a intersección implícita das fórmulas de matriz.

Insira a fórmula de abaixo en E4, como en E2.

=A1:A3 + 100

A cela E4 mostra #VALOR!. A fila 4 está fóra do intervalo A1:A3 da fórmula.

### Crear fórmulas de matriz

Se crea unha fórmula de matriz usando o Asistente de funcións , ten que marcar o Matriz caixa de cada vez, de xeito que os resultados obtidos nunha matriz comprobar . Doutro xeito, só o valor da cela superior esquerda da matriz que está a ser calculado é dádo.

Se insire a fórmula de matriz directamente na cela, ten usar a combinación de teclas Maiús + Orde Ctrl + Intro en vez de a tecla Intro. Só entón se converte a fórmula nunha fórmula de matriz.

As fórmulas de matriz aparecen entre chaves no Calc do $ [officename]. Non pode crear fórmulas de matriz introducindo as chaves manualmente.

As celas dunha matriz de resultados aparecen protexidas contra cambios. Con todo, pode editar, eliminar ou copiar a fórmula de matriz seleccionando o intervalo de celas matriz enteira.

### Usando liña constantes de matriz en fórmulas

Calc soporta Inline constantes de matriz / matriz en fórmulas. Unha matriz en liña está rodeada por chaves "{" e "}". Os elementos poden ser cada un número (incluíndo negativos), unha constante lóxico (VERDADEIRO, FALSO), ou unha cadea literal. Expresións non-constantes non están permitidos. Os arrays poden ser introducidos con un ou máis liñas, e unha ou máis columnas. Todas as liñas deben consistir no mesmo número de elementos, todo columnas deben consistir no mesmo número de elementos.

O separador de columna (separando elementos nunha liña) eo separador de liña son a linguaxe e localidade dependente. Pero neste contido de axuda, o ';' punto e coma e '|' símbolo pipe son usados ​​para indicar as columnas e liñas separadores, respectivamente. Por exemplo, na localidade Inglés, a ',' coma utilízase como separador de columna, mentres que o ';' punto e coma se usa como separador de liña.

Pode ver e cambiar o separador de filas e columnas en LibreOffice - Preferencias Ferramentas - Opcións - Calc - Fórmula - Separadores.

Matrices non poden ser aniñados.

Exemplos

= {1, 2, 3}

Unha matriz cunha liña composta por tres números 1, 2 e 3.

Para acceder a esta matriz constante, seleccione tres células nunha liña, introduza a fórmula = {1, 2, 3} empregando as claves e os puntos e comas e logo prema Orde Ctrl + Maiús + Intro.

= {1, 2, 3 | 4; 5; 6}

Unha matriz con dúas filas e tres valores en cada liña.

= {0; 1; 2 | FALSE; VERDADEIRO;"dous"}

A matriz de datos mixtos.

=SENO({1;2;3})

Introducido como unha fórmula de matriz, ofrece o resultado de tres cálculos pecado cos argumentos 1, 2 e 3.

### Fórmulas de edición de matriz

1. Seleccione o intervalo de celas ou matriz que conteña a fórmula de matriz. Para seleccionar a matriz enteira, coloque o cursor de cela dentro do intervalo de matriz, prema Orde Ctrl + / onde / é a tecla de división do teclado numérico.

2. Prema F2 ou coloque o cursor na liña de entrada. Ambas as accións permiten editar a fórmula.

3. Unha vez feito o cambio, prema Orde Ctrl + Maiús + Intro.

Pode formatar as partes separadas dunha matriz. Por exemplo, pode cambiar a cor da fonte. Seleccione un intervalo de celas e, a continuación, cambiar o atributo que quere.

### Crear fórmulas de matriz

1. Seleccione o intervalo de celas ou matriz que conteña a fórmula de matriz. Para seleccionar a matriz enteira, coloque o cursor de cela dentro do intervalo de matriz, prema Orde Ctrl + / onde / é a tecla de división do teclado numérico.

2. Prema Eliminar para Eliminar o contido da matriz, incluída a fórmula de matriz, ou prema na tecla borrar para atrás, co que aparece a caixa de diálogo Eliminar contido. Seleccione Fórmula ou Eliminar todo e prema en Aceptar.

### Fórmulas copia de matriz

1. Seleccione o intervalo de celas ou matriz que contén a fórmula de matriz.

2. Prema F2 ou coloque o cursor na liña de entrada.

3. Pegue a fórmula na liña de entrada premendo Orde Ctrl + C.

4. Seleccione un intervalo de celas onde desexe inserir a fórmula de matriz e, ou prema F2, ou coloque o cursor na liña de entrada.

5. Pegue a fórmula premendo Orde Ctrl + V no espazo seleccionado e confirmalo premendo Orde Ctrl + Maiús + Intro. O intervalo seleccionado agora contén a fórmula de matriz.

### Axustar un intervalo de matriz

Se quere editar a matriz de saída, faga o seguinte:

1. Seleccione o intervalo de celas ou matriz que contén a fórmula de matriz.

2. Abaixo a selección, a dereita, podes ver un pequeno icono co cal pode ampliar ou reducir a gama usando o rato.

Cando axustar o intervalo da matriz, a fórmula de matriz non será automaticamente axustar. Só está cambiando o intervalo en que o resultado aparecerá.

Mantendo premida a tecla Orde Ctrl, pode crear unha copia da fórmula de matriz no intervalo dado.

### Os cálculos de matriz condicional

Un cálculo de matriz condicional é unha matriz ou matriz fórmula que inclúe unha IF () ou a función Choose (). O argumento condición na fórmula é unha referencia de área ou unha matriz resultado.

No exemplo a seguir, a> 0 proba de {= IF (A1: A3> 0;"si";"non")} fórmula aplícase a cada célula no intervalo A1: A3 eo resultado é copiados para a célula correspondente.

| A | B (fórmula) | B (resultado)
1 | 1 | {= SE (A1: A3> 0;"si";"non")} | si
2 | 0 | {= SE (A1: A3> 0;"si";"non")} | non
3 | 1 | {= SE (A1: A3> 0;"si";"non")} | si

As seguintes funcións proporcionar manipulación de matriz forzada: CORREL, COVAR, previsión, ftest, Intercept, MDETERM, MINVERSE, MMULT, MODO, PEARSON, probe, RQUAD, inclinación, STEYX, SUMPRODUCT, SUMX2MY2, SUMX2PY2, SOMAXMY2, TTEST. Se usa referencias da área como argumentos cando chamar unha desas funcións, as funcións se comportan como funcións de matriz. A táboa a seguir ofrece un exemplo de manipulación de matriz forzada:

| A | B (fórmula) | B (resultado) | C (fórmula de matriz forzada) | C (resultado)
1 | 1 | =A1:A2+1 | 2 | = SUMPRODUCT (A1: A2 + 1) | 5
2 | 2 | =A1:A2+1 | 3 | = SUMPRODUCT (A1: A2 + 1) | 5
3 |  | =A1:A2+1 | #VALOR! | = SUMPRODUCT (A1: A2 + 1) | 5

## CRECEMENTO

Calcula os puntos dunha tendencia exponencial nunha matriz.

#### Sintaxe

CRECEMENTO(DatosY [; DatosX [; DatosNovosX [; TipoDeFunción ] ] ])

DataY representa a matriz Y de Datos.

DataX (opcional) representa a matriz X de datos.

NewDataX (opcional) representa a matriz de datos X, na cal os valores son recalculados.

TipoDeFunción (opcional). Se TipoDeFunción = 0, as funcións da forma y = m^x calcúlanse. Se non, calcúlanse as funcións y = b*m^x.

Nas funcións de LibreOffice Calc, os parámetros marcados como «opcional» só poden omitirse cando non haxa ningún outro parámetro a seguir. Por exemplo, nunha función de catro parámetros, dos cales só os dous últimos aparecen marcados como «opcional», pódese omitir o parámetro 4 ou os parámetros 3 e 4, mais non é posíbel omitir exclusivamente o parámetro 3.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

#### Exemplo

Esta función devolve unha matriz e é tratado do mesmo xeito que as outras funcións de matriz. Seleccione un intervalo onde desexen que aparezan as respostas e seleccione a función. Seleccione DatosY. Introduza calquera outros parámetros, marque Matriz e prema en Aceptar.

## ESTLIN

Devolve unha táboa de estatísticas para unha liña recta que mellor se adapta un conxunto de datos.

#### Sintaxe

ESTLIN(datos_Y [; datos_X [; tipoLinear [; estatísticas]]])

datos_Y é unha única franxa de liña ou columna especificando a y coordenadas dun conxunto de puntos de datos.

datos_X é un intervalo de fila ou columna única correspondente especificando o x coordenadas. Se datos_X se omite o estándar é 1, 2, 3, ..., n. Se hai máis que un conxunto de variables datos_X pode ser un intervalo correspondente con varias filas ou columnas.

PREVISION.LINEAR atopa a liña recta y= a + bx que mellor se axuste aos datos empregando regresión linear (o método de «mínimos cadrados»). Con máis dun conxunto de variábeis a liña recta é da forma y = a + b1x1 + b2x2 ... + bnxn.

Se TipoLinear é FALSO, a liña dereita atopada pasa pola orixe (a constante a é cero; y = bx). Se se omite, TipoLinear é VERDADEIRO por predefinición (non se obriga a que a liña pase pola orixe).

Se se omite estatísticas ou se é FALSO, só se devolve a liña superior da táboa de estatísticas. Se é VERDADEIRO devólvese a táboa enteira.

ESTLIN dá unha táboa (matriz) de estatísticas como a que hai a continuación e debe ser inserida como unha fórmula de matriz (por exemplo, utilizando Orde Ctrl + Maiús + Intro, no canto de só Intro).

Nas funcións de LibreOffice Calc, os parámetros marcados como «opcional» só poden omitirse cando non haxa ningún outro parámetro a seguir. Por exemplo, nunha función de catro parámetros, dos cales só os dous últimos aparecen marcados como «opcional», pódese omitir o parámetro 4 ou os parámetros 3 e 4, mais non é posíbel omitir exclusivamente o parámetro 3.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

#### Exemplo

Esta función devolve unha matriz e é tratado do mesmo xeito que as outras funcións de matriz. Seleccione un intervalo para as respostas e, a continuación, a función. Seleccione datos_Y . Se quere, pode introducir outros parámetros. Seleccione array e prema en Aceptar .

Os resultados obtidos polo sistema (se Estatísticas = 0), pode, polo menos, amosar a inclinación da liña de regresión ea súa intersección co eixe Y. Se Estatísticas non é igual a 0, os outros resultados deben ser mostrados.

### Outros resultados PROJ.LIN:

Examine os exemplos seguintes:

| A | B | C | D | E | F | G
1 | x1 | x2 | y |  | Valor ESTLIN |  |
2 | 4 | 7 | 100 |  | 4,17 | -3,48 | 82,33
3 | 5 | 9 | 105 |  | 5,46 | 10,96 | 9,35
4 | 6 | 11 | 104 |  | 0,87 | 5,06 | #NA
5 | 7 | 12 | 108 |  | 13,21 | 4 | #NA
6 | 8 | 15 | 111 |  | 675,45 | 102,26 | #NA
7 | 9 | 17 | 120 |  |  |  |
8 | 10 | 19 | 133 |  |  |  |

A columna A contén diversos valores X1, columna B varios valores X2 e columna C os valores de Y. Xa entraron estes valores na súa folla de cálculo. Xa crearon E2: G6 na folla de cálculo e activou o Asistente de funcións . Para a función PROJ.LIN para o traballo, ten que marcar o array caixa de selección na Asistente de funcións . A continuación, seleccione os seguintes valores na folla de cálculo (ou inserir-los usando o teclado):

datos_Y é C2: C8

datos_X é A2: B8

linearType e Estatísticas están definidos para 1.

Así que premer en Aceptar , Calc do LibreOffice cubrirá o exemplo anterior cos valores PROJ.LIN como se mostra no exemplo.

A fórmula na barra Fórmula corresponde a cada célula da matriz ESTLIN {=LINEST(C2:C8;A2: B8;1;1)}.

Este representa os valores calculados PROJ.LIN:

E2 e F2: m declive da recta de regresión y = b + m * x para os valores x1 e x2. Os valores son presentados en orde inversa; isto é, a inclinación para x2 en E2 ea inclinación para x1 en F2.

G2: b intersección co eixe y.

E3 e F3: O erro estándar do valor de declive.

G3: O erro estándar da secuestro

E4: RSQ

F4: O erro estándar da regresión calculada para o valor de Y.

E5: O valor F da análise de varianza.

F5: Os graos de liberdade a partir da análise de varianza.

E6: A suma do desvío cadrado dos valores Y estimados a partir do seu lineal dicir.

F6: A suma do cadrado do desvío do valor Y calculada a partir dos valores de Y dadas.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## ESTLOG

Esta función calcula o axuste dos datos introducidos como unha curva de regresión exponencial (y = b * m ^ x).

#### Sintaxe

ESTLOG(DatosY [; DatosX [; TipoDeFunción [; Estatísticas]]])

DataY representa a matriz Y de Datos.

DataX (opcional) representa a matriz X de datos.

FunctionType (opcional). Se function_type = 0, as funcións da forma y = m ^ x será calculada. Se non, y = b * m ^ x funcións serán calculadas.

Estatísticas (opcional). Se Stats = 0, só o coeficiente de regresión será calculado.

Nas funcións de LibreOffice Calc, os parámetros marcados como «opcional» só poden omitirse cando non haxa ningún outro parámetro a seguir. Por exemplo, nunha función de catro parámetros, dos cales só os dous últimos aparecen marcados como «opcional», pódese omitir o parámetro 4 ou os parámetros 3 e 4, mais non é posíbel omitir exclusivamente o parámetro 3.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

#### Exemplo

Vexa PROJ.LIN. Con todo, ningunha suma praza será devolto.

## FRECUENCIA

Indica a distribución de frecuencia nunha matriz de unha columna. A función conta o número de valores da matriz Datos que están dentro dos valores datos pola matriz Clases.

#### Sintaxe

Frecuencia (Data; Clases)

Datos representa a referencia aos valores que se contados.

Servizos representa a matriz dos valores límite.

Esta función ignora calquera texto ou cela baleira nun intervalo de datos. Se sospeita resultados erróneos desta función busque texto nos intervalos de texto. Para realzar o contido de texto nun intervalo de datos empregue a función realce de valores.

Pode atopar unha introdución xeral ás funcións de matriz na parte superior da páxina.

#### Exemplo

Na táboa seguinte, a columna A lista valores de medida sen ordenar. A columna B contén o límite superior introducido para as clases nas que se queren dividir os datos da columna A. Segundo o límite introducido en B1, a función FRECUENCIA devolve o número de valores medidos menores ou iguais a 5. Como o límite en B2 é 10, a función FRECUENCIA devolve o segundo resultado como número de valores medidos maiores de 5 e menores ou iguais a 10. O texto introducido en B6, «>25» serve apenas como referencia.

| A | B | C
1 | 12 | 5 | 1
2 | 8 | 10 | 3
3 | 24 | 15 | 2
4 | 11 | 20 | 3
5 | 5 | 25 | 1
6 | 20 | >25 | 1
7 | 16 |  |
8 | 9 |  |
9 | 7 |  |
10 | 16 |  |
11 | 33 |  |

Seleccione un único intervalo de columna en que para introducir a frecuencia de acordo cos límites de clase. Debe seleccionar un campo máis que o teito de clase. Neste exemplo, seleccione o intervalo C1: C6. Chamar a función frecuencia no Asistente de funcións . Seleccione Datos varían en (A1: A11), e logo o Servizos intervalo en que entrou nos límites de clase (B1: B6). Seleccione a matriz caixa de verificación e prema en Aceptar . Verá a conta de frecuencia no intervalo C1: C6.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## MDETERM

Preséntase o determinante dunha matriz Esta función devolve un valor na célula actual .; non é necesario para establecer un intervalo para os resultados.

#### Sintaxe

MDETERM (Array)

array representa unha matriz cadrada na cal os determinantes son definidos.

Pode atopar unha introdución xeral ao uso de funcións de matriz na parte superior desta páxina.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## MINVERSA

Devolve a matriz inversa.

#### Sintaxe

MINVERSE (Array)

array representa unha matriz cadrada que ten que ser invertida.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

#### Exemplo

Seleccione un intervalo cadrado e seleccione MINVERSE. Seleccione a matriz de saída, seleccione a array campo e prema en Aceptar .

## MMÚLT

Calcula o produto conxunto de dúas matrices. O número de columnas para a matriz 1 debe coincidir co número de liñas da matriz 2. A matriz cadrada ten o mesmo número de filas e columnas .

#### Sintaxe

MMÚLT (Matriz 1; Matriz 2)

Matriz 1 representa a primeira matriz empregada no produto de matrices.

Matriz 2 representa a segunda matriz co mesmo número de filas.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

#### Exemplo

Seleccione un intervalo cadrado. Escolla a función MMÚLT. Seleccione Matriz 1 e, a seguir, Matriz 2. Empregando o Asistente de funcións, marque a caixa de selección Matriz. Prema en Aceptar. A matriz de saída aparece no primeiro intervalo seleccionado.

## MUNITARIA

Devolve a matriz cadrada unitaria dun determinado tamaño. A matriz unitaria é unha matriz cadrada onde os principais elementos da diagonal igual a 1 e todos os outros elementos do array son iguais a 0.

#### Sintaxe

MUNIT (Dimensións)

Dimensións refírese ao tamaño da unidade de matriz.

Pode atopar unha introdución xeral ás funcións de matriz na parte superior da páxina.

#### Exemplo

Escolla un intervalo cadrado da folla de cálculo, por exemplo de A1 a E5.

Sen desmarcar o rango, seleccione a función MUNIT. Mark array caixa de verificación. Escriba as dimensións desexadas para a unidade matriz, neste caso 5 e prema en Aceptar .

Tamén pode introducir a fórmula =MUNIT(5) na derradeira cela do intervalo seleccionado (E5), e premer Maiús + Orde + Intro Maiús + Ctrl + Intro.

Agora ve unha matriz de unidade con un intervalo de A1: E5.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## SUMARPRODUTO

Multiplica elementos nos arrays datos correspondente, e dá a suma destes produtos.

#### Sintaxe

SUMPRODUTO(Matriz 1[; Matriz 2;][...;[Matriz 255]])

Matriz 1 [; Matriz 2[]...;[Matriz 255]] representa matrices cuxos elementos correspondentes hai que multiplicar.

Unha das matrices, polo menos, debe facer parte da lista de argumentos. Se só se dá unha matriz, súmanse todos os elementos da matriz. Se se dan máis dunha matriz, todas han de ter o mesmo tamaño.

#### Exemplo

| A | B | C | D
1 | 2 | 3 | 4 | 5
2 | 6 | 7 | 8 | 9
3 | 10 | 11 | 12 | 13

= SUMPRODUCT (A1: B3; C1: D3) dá 397.

Cálculo: A1 B1 + C1 * * A2 * D1 + B2 + C2 * D2 + A3 + * C3 D3 B3 *

Pode usar SOMARPRODUTO para calcular o produto escalar de dous vectores.

SUMPRODUCT dá un único número, non é necesario introducir a función como unha función de matriz.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## SUMARX2MY2

Devolve a suma da diferenza dos cadrados dos valores correspondentes en dúas matrices.

#### Sintaxe

SUMX2MY2 (ArrayX; ArrayY)

ArrayX representa a primeira matriz cuxos elementos deben ser elevados ao cadrado e sumados.

ArrayY representa a segunda matriz cuxos elementos deben ser elevados ao cadrado e subtraídos.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## SUMARX2PY2

Devolve a suma da suma dos cadrados dos valores correspondentes en dúas matrices.

#### Sintaxe

SUMX2PY2 (ArrayX; ArrayY)

ArrayX representa a primeira matriz cuxos elementos deben ser elevados ao cadrado e sumados.

ArrayY representa a segunda matriz cuxos elementos deben ser elevados ao cadrado e sumados.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## SUMARXMY2

Engade as prazas da variación entre valores correspondentes en dúas matrices.

#### Sintaxe

SOMAXMY2 (ArrayX; ArrayY)

ArrayX representa a primeira matriz cuxos elementos deben ser elevados ao cadrado e subtraídos.

ArrayY representa a segunda matriz cuxos elementos deben ser elevados ao cadrado e subtraídos.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

## TENDENCIA

Devolve valores ao longo dunha tendencia lineal.

#### Sintaxe

TENDENCIA(DatosY [; DatosX [; DatosNovosX [; TipoLinear]]])

DataY representa a matriz Y de Datos.

DataX (opcional) representa a matriz X de datos.

NewDataX (opcional) representa a matriz de datos X, os cales son utilizados para recalcular valores.

Tipo linear (opcional). Se TipoLinear= 0, entón as liñas será calculado polo punto cero. Se non, as liñas de desprazamento tamén será calculada. O estándar é TipoLinear <> 0.

Nas funcións de LibreOffice Calc, os parámetros marcados como «opcional» só poden omitirse cando non haxa ningún outro parámetro a seguir. Por exemplo, nunha función de catro parámetros, dos cales só os dous últimos aparecen marcados como «opcional», pódese omitir o parámetro 4 ou os parámetros 3 e 4, mais non é posíbel omitir exclusivamente o parámetro 3.

Para obter máis explicacións, consulte o inicio desta páxina.

#### Exemplo

Seleccione un intervalo de folla na que aparecerán os datos de tendencia. Seleccione a función. Introduza os datos de saída ou seleccione o co rato. Marque o campo Matriz. Prema en Aceptar. Móstranse os datos de tendencia calculados a partir dos datos de saída.

## TRASPOR

traspón as liñas e columnas dunha matriz.

#### Sintaxe

TRANSPOSE (Array)

array representa a matriz da folla de cálculo que debe ser trasposta.

Pode atopar unha introdución xeral ao uso de funcións de matriz na parte superior da páxina.

#### Exemplo

Na folla de cálculo, seleccione o intervalo no que pode aparecer a matriz trasposta. Se a matriz orixinal ten n filas e m columnas, o intervalo seleccionado debe ter un mínimo de m filas e n columnas. Introduza a fórmula directamente, seleccione a matriz inicial e prema en Maiús + Orde + Intro Maiús + Ctrl + Intro. Ou, se está a empregar o Asistente de funcións, marque a caixa de selección Matriz. A matriz trasposta aparece no intervalo de destino seleccionado e está protexida automaticamente contra cambios.

| A | B | C | D
1 | 2 | 3 | 4 | 5
2 | 6 | 7 | 8 | 9

A táboa de arriba ten 2 filas e 4 columnas. Para traspola hai que seleccionar 4 filas e 2 columnas. Asumindo que se queira traspor a táboa de arriba para o intervalo A7:B10 (4 filas, 2 columnas), hai que seleccionar todo o intervalo e introducir o seguinte:

TRASPOR(A1:D2)

A seguir, asegúrese de introducilo como fórmula de matriz con Maiús + Orde + Intro Maiús + Ctrl + Intro. O resultado será o seguinte:

| A | B
7 | 2 | 6
8 | 3 | 7
9 | 4 | 8
10 | 5 | 9

Temas relacionados

Funcións por categoría